|
گونه های پرندگان در خطر ایران
پلیکان پاخاکستری 
Kingdom: ANIMALIA
Phylum: CHORDATA
Class: AVES
Order: PELECANIFORMES
Family: PELECANIDAE
Genus: Pelecanus
Taxon: Pelecanus Crispus
سلسله: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: پلیکان سانان
خانواده: پلیکانیان
جنس: پلیکان
گونه: پلیکان پاخاکستری
English Name: Dalmation Pelican
Distribution/پراکنش: Afghanistan , Albania (br) , Algeria (v) , Armenia (br) , Austria (ex) , Azerbaijan (br) , Bangladesh ,Bosnia and Herzegovina (ex, br) , Bulgaria (br) , China (br) , Croatia (ex, br) , Cyprus (v) , Czech Republic (v) , Egypt , Georgia (br) , Germany (ex) , Greece (br) , Hong Kong Special Administrative Region of China , Hungary (ex, br, v) , India , Iran (Islamic Republic of) (br) , Iraq , Israel (v) , Italy (v) , Kazakhstan (br) , Kuwait (v) , Kyrgyzstan , Latvia (v) , Lebanon , Moldova , Mongolia (br) , Pakistan , Poland (v) , Republic of Korea (v) , Romania (br) , Russian Federation (br) , Serbia and Montenegro (br) , Slovakia (v) , Syrian Arab Republic , Taiwan, Province of China (v) , Tajikistan (v) , The former Yugoslav Republic of Macedonia (ex, br) , Turkey (br) , Turkmenistan (br) , Ukraine (br) , United Arab Emirates (v) , Uzbekistan (br) , Western Sahara (v)
Distribution key/راهنمای پراکنش
ex – Extinct/منقرض br – breeding/زادآوری v - vagrant /سرگردان
ویژگی های ظاهری این گونه:
طول: 160-180 سانتیمتر .
پرنده آبزی بزرگ، سفید، دارای شاهپرهای سفید خاکستری. دارای حلقه زرد تا بنفش فاقد پر در اطراف چشمها. لکه زیر گلو نارنجی –قرمز که به مرور (در پرنده بالغ) زرد میشود. پرهای پایینی بال خاکستری روشن که نوک آن تیره تر میشود. پرهای پشت گردن مجعد و پرپشت.
صدا: پارس کردن یا هیس هیس کردن و خرخر کردن.
تفاوتهای ظاهری با پلیکان سفید (Pelecanus onocrotalus):
پلیکان سفید اندکی کوچک تر و دارای شاهپرهای صورتی-سفید و لکه زرد در زیر گلو میباشد. حلقه دور چشم گسترده تر است و تا کاکل آن کشیده میشود. دارای پاهای صورتی و پرهای پروازی تماماً تیره.
گرایش جمعیتی: در حال کاهش
جمعیت تقریبی: 10400 - 13900
زیستگاه : غالباً در زمینهای مرطوب، تالابها، دلتاهای رودخانه ای مشاهده میشود.
زادآوری در کلونی های با 250 جفت در جزیره ها و کنار نیزارها یا در مکانهای باز.
پرنده های بالغ به صورت تک همسری (monogamous) است و اکثراً در جزیره های شناور یا ثابت جداشده از خشکی لانه گذاری میکند تا از دسترس پستانداران شکاری در امان باشد.
تغذیه آنها عمدتاً از ماهی تالابهای آب شیرین یا مارماهی و شاه ماهی و میگوهای آب شور است. http://www.birdlife.org/datazone/sites/index.html?action=SpcHTMDetails.asp&sid=3811&m=0
سایتهای ایران جهت بازدید این گونه:
- تالاب بندرکیاشهر و دهانه سفیدرود
- خلیج چابهار و خور کنارک
- دشت ارژن و دریاچه پریشان
- تالابها و جلگه های رود دز
- تالاب گمیشان و ترکمن صحرا
- هامون صابری و هامون هیرمند
- هور بامدژ
- تالابهای دریاچه بختگان، دریاچه طشک و کمجان
- رودخانه سرباز کوچک و خور گواتر
- شبه جزیره میانکاله و خلیج گرگان
- دلتاهای رود جگین و رود گابریک
- تالاب شادگان و خور الامیه و خورموسی
- سواحل جنوبی دریای مازندران از استارا تا گمیشان
- انتهای جنوبی هامون پوزک
عوامل تهدید کننده:
عامل کاهش جمعیتی سابقاً تخریب زمینهای مرطوب، شکار و آزار ماهیگیرها بوده است. در ادامه آزار جهانگردان و ماهیگیرها، تخریب تالابها، آلودگی ابها و صید بی رویه ماهیها از بخشهای بالادست رودها. شکار توسط چوپانها (برای استفاده سنتی از منقار این پرنده) در مغولستان و ...
راههای پیشنهای برای حفاظت از این گونه:
پایش تعداد گونه در زمان زادآوری، زمستان گذرانی و تغییرات زیستگاهی در سایتهای کلیدی.
بازدید مکانهای زمستان گذرانی در آسیای مرکزی و شرقی.
مدیریت مستمر تالابها.
ایجاد مناطق حفاظت شده اطراف کلونی های زادآوری.
جستجوی جایگزین مناسب برای استفاده سنتی از منقار این پرنده در مغولستان.
حفاظت قانونی از این گونه و زیستگاههای آن در کل کشورهای منطقه.
آگاهی بخشی عمومی.
و پرهیز از صید بی رویه ماهی.
لینکهای مرتبط:
|
